Blog

Vandaag gaan we Inverness en de Marina verlaten en beginnen we aan het Caledonian Canal. De aanleg van dit kanaal is in de 18e eeuw gestart voor schepen om de gevaarlijke noordelijke route door Pentland Firth en rond Cape Wrath te vermijden. De eerste landmetingen zijn in 1773 uitgevoerd door James Watt. In 1822 waren de 22 mijl kanaal met 29 sluiscomplexen gereed en werd het kanaal geopend. Het bestaat uit een drietal lochs die met kanaaldelen verbonden zijn en loopt tussen Fort William in het zuiden naar Inverness in het noorden. Het grootste (en bekendste) loch is Loch Ness.

Vlak voordat we van plan zijn te vertrekken staan er opeens 2 agenten voor onze neus. We hadden ze ook al bij de buren zien staan, Noren die deze ochtend na 70 uur varen van Bergen zijn aangekomen. Ze vragen wie we zijn en naar onze papieren. Wat onze plannen zijn. Hoelang we gaan blijven. Of we vuurwapens aan boord hebben. Gaandeweg krijgt het meer het karakter van een klantenonderzoek. Of we eigenlijk wel tevreden zijn met de online site waar Meike en ik onze reis van te voren hebben aangemeld. “Have you ever been boarded before?” vraagt één. Als ik opmerk dat ze ons “technically haven’t boarded” zet hij bereidwillig even een voet op de rand van de boot. Nee, hij is de eerste….

Alles in orde dus. We maken ons klaar om nog even diesel te tanken. Vanuit onze box recht oversteken naar de fuel dock. De hele ochtend is het rustig met nauwelijks wind. Maar we gooien nog niet los of er komt een buitje met 23+ knopen wind en regen. We tanken 230 liter diesel en zodra we weer in onze box liggen komt de zon er weer bij en gaat de wind liggen.

Rond 11 uur hebben we afgesproken bij de sluis van Clachnaharry, om de hoek van de marina, waar we het kanaal zullen opvaren. Als we aan komen varen staat de sluis al voor ons klaar, het water staat laag en de muur van de sluis torent 3 meter boven ons uit. Maar de sluiswacht staat klaar om onze lijnen op te vangen. Na deze eerste sluis zullen er nog vele volgen. Allereerst een treinbrug, waar we even op de lokale boemel moeten wachten, en verderop nog een brug met een trapsluis met 4 compartimenten achter elkaar. We gaan een flink eind omhoog.

Na nog een laatste brug en laatste sluis komen we bij Loch Dochfour, die snel overgaat in Loch Ness. Een klein stukje verder is Dores Beach, waar we het anker laten vallen en wat onze plek voor de avond en nacht wordt. Het is erg rustig en we kijken uit over Loch Ness.