Dag 1: Waar ben ik aan begonnen?
De wind die zich de afgelopen weken aardig ingehouden had, bleek de dag vóór ons vertrek toch wat meer dan verwacht. Met windkracht 6 en golven van 1,5 meter begonnen we aan onze tocht. Met twee riffen in het zeil en een beetje fok haalden we zelfs een topsnelheid van 9,3 knopen. En dat hebben we ook zo ervaren. Pap was de eerste die “over de reling hangend de vissen voerde” op de voor hem bekende plek: het Stortemelk, vlak boven Vlieland. Daarna zonk de moed me in de zeillaarzen en besloot ik een antimisselijkheidspleister op te plakken. Later bleek dat die pleister uit 2020 kwam en ook nog eens 16 uur van tevoren opgeplakt moest worden… Dus de bijwerkingen (sufheid, verslechterd reactievermogen) waren er wel, maar de antimisselijkheid helaas niet.
Deze dag was een constante strijd tussen vier elementen: misselijk, moe, koud en angst om te bewegen. Licht onderkoeld lag ik om 17:00 uur ingepakt met een kruik op de bank. Gelukkig begon de wind wat af te nemen en hebben we afwisselend kunnen wachtlopen en slapen. We waren toen door alle vaargeulen en scheidingsstelsels gevaren en kwamen op een paar offshore platforms niks meer tegen.
Dag 2: Behoedzaam optimisme
Na een vrij ellendig nachtje begon dag twee erg goed: de golven waren afgenomen en de wind was gehalveerd. Er was geen wolkje aan de lucht. De zon scheen volop. Na de teleurstelling van de verlopen pleister had ik op dag 1 om 16:00 uur een nieuwe, nog houdbare pleister opgeplakt.
Door een combinatie van de pleister, minder wind, wat meer ingeslingerd zijn en de eerste zeehondenspotting, kwam er weer ruimte voor behoedzaam optimisme.
(Klik op de foto en zoek de betreffende zeehond … hint)
Dag 3: Rekenen is ook lastig
Na de hazenslaapjes van de nacht ervoor werd ik wakker met enige tegenzin. Toch was de misselijkheid weg en was het buiten in de kuip, zonder zeilpak, in de zon prima te doen.
Helaas was dit ook de dag dat ik leerde dat “we doen er 4 dagen over” niet automatisch betekent dat we op dag 4 aankomen. In mijn hoofd was het: dinsdag (dag 1), woensdag (dag 2), donderdag (dag 3) en dan vrijdag (dag 4), met een aankomsttijd ergens tussen 02:00 en 06:00. Jammer, want deze tocht mocht van mij prima een dagje minder duren. Ik heb me daar vooralsnog nog niet helemaal bij neer kunnen leggen.
Dag 4: Land in zicht!
Toen ik ’s ochtends wakker werd en pap zei dat hij al land zag, leken alle moeilijkheden van de tocht van me af te glijden. De wind was rond 11:00 uur al flink gaan liggen, dus hebben we de zeilen eraf gehaald en de motor aan geslingerd. We konden de hele dag heerlijk buiten zitten in de zon, met prachtig uitzicht.
De laatste 2 uur van de tocht waren we beiden wakker om door de geulen naar Inverness te laveren. Met voor de brug bij Inverness nog een laatste uitdaging: het was volle maan, dus spring tij; en afgaand water, dus bij de stroomversnellingen op de kaart hadden we zo’n 5 knopen tegen dus de motor moest hard draaien. Maar om 03:40 kwamen we aan in Inverness Marina, waar we rustig konden aanleggen. Daarna gelijk weer slapen, en toen eindelijk douchen. (In een top douche 10/10)
Achteraf was het een fijne Noordzee-oversteek we hebben in 92 uur 430 mijl afgelegd. Alleen de eerste dag hadden we 20+ knopen wind, daarna bleef het tussen de 10 en 15 knopen. Maar elke dag zon. En nadat we bij Vlieland de zeilen hadden gezet hebben we alleen maar 1 keer na 2,5 dag een keer gegijpt toen de wind draaide. En de windvaan heeft ons de hele weg gestuurd…
Het voelt zeker als een overwinning!
92 uur… respect!
Chapeau, mooi verhaal en mooie overtocht. Voorbode van de komende maanden!
Wauw dat was even een heftige start; ik hoop dat de vissen voortaan zelf voor hun kostje kunnen zorgen. 🙋♀️⛵️
Heel veel dank voor het verslag van de eerste echte etappe. Jullie hadden het aan het begin niet breed las.
Redelijk veel wind en behoorlijke golfslag, maar ik begrijp dat jullie het prima hebben doorstaan en veilig in Invees zijn aangemeerd. Misschien even een paar dagen rust en op Hanneke wachten die meevaart het kanaal oor naar de Westkust. Geniet er van en tot een verder bericht.
Als het verslag zo lees zijn ze erg behulpzaam in Inverness Marina.
Dat is mooi