Na de late avond op het strand hebben we niet veel haast om wakker te worden en op te staan. We doen het rustig aan. Thibault hetzelfde, pas om een uur of 10 zie ik hem in zeilpak op het dek verschijnen van de Batia naast ons. Tegen half 11 haalt hij zijn anker op en vaart vlak langs de Noorderzon de baai uit. We nemen afscheid (voor nu) en wensen hem een goede tocht naar Lerwick om vrienden op te pikken en dan een goede oversteek naar Noorwegen. Het is leuk hoeveel mensen we ontmoeten (en opnieuw ontmoeten op deze tocht).
Het plan voor vandaag is om naar Baltasound te zeilen, een mooie ankerbaai aan de oostkust van het eiland Unst in het noorden van Shetland. De wind-voorspelling is helaas niet zo heel gunstig, Noord-noordwest, precies de richting waar we heen moeten. De afstand is niet heel groot maar we zullen er wel even over doen.
Om 11 uur trekken we onze zeilpakken aan en gaan we ankerop. We hijsen de zeilen en het eerste stuk naar de zuidoost-punt van Fetlar gaat voorspoedig. Zodra we de hoek om zijn is het meteen hoog aan de wind. En blijkbaar heeft het noordelijker harder gewaaid want er staat een grote deining waar we tegenin moeten. Voor Meike is het een zware tocht: ze wordt niet echt misselijk maar krijgt van de zeegang al snel zware hoofdpijn. De accupressuurbandjes die ze van Annejet heeft gekregen leken in eerste instantie wel te helpen maar konden hier toch niet tegenop. Dát, en het vooruitzicht dat het nog een lange tocht zou worden, maakten het voor haar erg onprettig. Gelukkig naar mate we dichter bij land komen en de golven minder worden knapt ze ook wel snel weer op. Overigens, als er aan boord wat moet gebeuren met de boot, de zeilen of het anker dan staat ze er gewoon!
Als we uiteindelijk om de punt zijn wordt duidelijk dat we inderdaad recht tegen de wind in moeten om in Baltasound te komen. We laveren en maken slagen om voorbij Fetlar te komen maar omdat we vlak langs de kust varen maken we op de slag naar buiten niet heel veel voortgang. Heel langzaam wordt de afstand naar Baltasound per tiende mijl korter.
Meike heeft ondertussen contact met Sjuul van de Aegir, die blijken ook nog in Baltasound te liggen. En hebben van een lokale visser een enorme zak mosselen gekregen van een van de vele mosselfarms in deze baai. Of we zin hebben om die samen met hen op te eten. Dat lijkt ons wel wat en we nodigen ze uit om dat bij ons op de boot te komen doen. Gezellig om ze nog even te zien – morgen vertrekken ze naar Noorwegen….
Verdere aansporing hebben we dan niet nodig. We zetten de motor erbij om wat hoger aan de wind te kunnen varen en dan komt Baltasound snel dichterbij. Het laatste stuk laten we de zeilen zakken en dan zeilen we tussen eilandjes, rotsen en fishfarms de baai in. We vinden een mooi plekje waar we het anker kunnen laten vallen en ruimen de boot op.
In de avond komen Sjuul en Erik aangeroeid met een puts vol schoongemaakte mosselen, die Erik bij ons aan boord in 2 pannen klaarmaakt. Meike maakt zoete aardappels uit de oven en we hebben een heerlijke en gezellige avond samen.
Om half 10 stappen ze weer in hun bootje en roeien terug naar de Aegir. De wind is helemaal gaan liggen en de zon gaat net onder – wat een prachtig uitzicht weer.
