In de middag van de maandag kwamen aan in Tananger en vonden het een fijn plekje: een ruime baai met meerdere havens en fijne faciliteiten in de kleine marina van de Tanager Båtforening. Verder is er in Tananger alleen niet heel veel te doen…..behalve natuurlijk de Coop Mega. De hele ochtend hadden we al naar de Coop-wol gezocht in Stavanger, maar het niet kunnen vinden.
Dus met de gedachte: deze Coop-wol moet toch wel in een Coop Mega te vinden zijn, gingen we wandelen naar het winkelcentrumpje in Tananger. Maar helaas…in de Coop Mega was geen wol… Alle hoop was nog niet verloren, want een verdieping hoger zat een Coop Brygg, een soort hobbywinkel. Ik loop de trap op en zie achter in de winkel wol liggen. Blijdschap sprong me tegemoet. Maar die verdween weer net zo snel toen ik voor het schap stond en zag dat het wol van een ander merk was.
Ik besloot het nog maar eens op te zoeken en zag dat de Coop Obs, een soort Amerikaanse Target of Franse Supermarché, mijn wol op voorraad had liggen. De dichtsbijzijnde Obs zit alleen wel in Mariero… 10 minuten met de bus vanaf de plek waar we net vandaan komen, Stavanger. Dus daar ga ik morgen naartoe!
Dus de volgende dag pak ik de bus, 35 minuten richting Stavanger. En heb ik een ontmoeting met een norse Noor….
Ik stap in en inchecken met mijn pinpas lukt niet, dus loop ik naar de buschauffeur. Hij was alweer vertrokken en gaf mij geen aandacht toen ik naast hem kwam staan. Don’t disturb the driver! Bij de volgende stop loop ik weer naar hem toe:
“Can I pay with card?”
“Only cash.”
“I don’t have cash.”
“Your problem.”
“So, do I have to get out?”
Iets Noors.
“Or can I stay in the bus?”
Wijst naar achter.
Ik ging maar weer zitten…
Online research en een halve busrit later kwam ik erachter dat er een app is waarmee je een kaartje voor een regio kunt kopen en vervolgens een uur met de bus mag reizen. Ik zal nog eens een Noor moeten vragen hoe het hier precies zit met de bussen, want ik merk dat verder niemand incheckt.
Maar eenmaal in de Obs vond ik eindelijk mijn wol! En ik kocht genoeg voorraad voor nog een paar sokken.
Ronald heeft de dag in de haven gebruikt om al ons beddengoed weer een keer te wassen & drogen. Vanwege het weer (morgen zuidenwind, daar willen we naartoe en overmorgen NW maar veel te hard) blijven we nog 2 dagen in Tananger. De dag erna besloten we dus weer naar Stavanger te gaan, omdat daar toch wat meer te doen is. We gingen langs het maritiem museum en het Canning & Printing Museum. Beide echt aanraders. Super tastbaar en interactief en ook super interessant. Op straat horen we opeens heel veel Italiaans. Als we bij de haven komen zien we waarom: daar ligt de Costa Diadema uit Genoa afgemeerd, 309 meter, 19 dekken, 5.000 passagiers….
In de avond gingen we nog in de sauna-boot bij het hotel in de haven. Met natuurlijk een cold plunge in het water. Daarna kregen we op de terugweg naar de boot nog een koude douche cadeau door een plotselinge stortbui.
De dag erna, nu we de bussen eenmaal doorhebben, heb ik zin om wat te bewegen. Dus gingen we naar SIS, een soort studenten-hub van de Universiteit van Stavanger. Hier zitten allerlei faciliteiten voor studenten waaronder een boulderhal voor mij en een chill woonkamersetting-café voor Ronald, die daar kon lezen en kon kijken naar mogelijke volgende stappen in onze reis. En waar we na mijn boulderen nog even wat hebben gegeten en gedronken voordat we weer de bus terug naar Tanager namen.
Echt een hele leuke sfeer! Het maakte mij ook super enthousiast om na deze reis te beginnen aan de HKU… waar ik me tijdens deze reis voor heb ingeschreven en ben toegelaten. 🥳🥳🫣🫣
Gefeliciteerd met je toelating tot de HKU! Geweldig leuk ♥️