Blog

Zaterdag 15 augustus is het tijd om Noorwegen te verlaten en terug te varen naar Nederland. We hebben als afsluiting van onze reis toch nog 3 mooie weken door een stuk van Noorwegen kunnen reizen.

Precies 3 weken geleden kwamen aan vanuit Lerwick op het eilandje Røvær voor de kust van Haugesund,. We zijn het Lysefjord ingevaren tot aan het haventje aan het einde. En daarna om de zuidwest-punt van Noorwegen tot aan Farsund, waar we nu een paar dagen liggen.

We weten dat wachten op het ‘perfecte weather window’ niet kan, het weer is te variabel en laat zich uiteindelijk onvoldoende voorspellen. Dus hebben we besloten dat het er vanaf de 15e voldoende goed uit ziet om de overtocht te maken.

Als we opstaan is de Bestevaer “Albatros” van Jan Willem en Marijtje, die we hier ontmoet hebben en die ons uitnodigden voor een drankje aan boord, om 6 uur al vertrokken met bestemming Denemarken. Wij gooien zelf tegen 8 uur de touwen los. De tocht is 300 mijl en bij 5 knopen gemiddeld dus 60 uur varen. Bij een vertrek om 8 uur in de ochtend zouden we dus maandagavond om 20 uur moeten aankomen. Onze bestemming is Vlieland, waar we op 28 april ook zijn vertrokken richting Inverness. Wat lijkt dat lang geleden!

Om de hoek van de gastensteigers is een klein haventje waar ze ook diesel verkopen. Daar varen we heen om de tank nog even helemaal te vullen. En dan gooien we om kwart over 8 definitief los en varen Farsund uit. Voor de start (de eerste dag) is ongeveer windkracht 5 voorspeld, met vlagen van 6 bft. Het eerste stuk merken we dat nog niet omdat we tussen eilandjes doorvaren, maar zodra we op open zee zitten merken we de wind en de golven meteen,

Helaas weten we ondertussen ook wel dat bij PredictWind de vlagen eigenlijk de wind is die je krijgt en dat de vlagen daar nog boven gaan. Dus we vertrekken met windkracht 6 met vlagen tot 7 bft. En de bijbehorende golven van 2,5 tot 3 meter, ongeveer van opzij. Ik ga snel aan dek om een tweede rif in het grootzeil te zetten en draai daarna ook de fok een beetje in. De windvaan kan de Noorderzon goed op koers houden en we maken in elk geval een goede snelheid. Maar we glijden regelmatig van de golven af en hellen over naar links, met het gangboord diep door het water. Noorderzon heeft er geen problemen mee, maar wij….

Meike heeft gisteravond een anti-zeeziekte pleister achter haar oor geplakt, maar dat blijkt helaas (onder deze omstandigheden) niet te werken. Al gauw wordt ze behoorlijk misselijk en ik blijf helaas niet achter. Ook binnen liggen werkt nu niet voor haar. Dit is anders dan we ons voorgesteld hadden…. De eerste 24 uur worden zwaar voor ons. We slapen allebei niet of weinig en het is moeilijk om voldoende te eten en te drinken. Gelukkig zitten we achter het tentje wel beschut voor de wind en is het niet koud. Uiteindelijk lukt het wel om wat te slapen. Ik slaap korte periodes van 30 minuten en check dan of er schepen in de buurt zijn….. we zijn alleen. “Öd und leer das Meer” zingt de wanhopige Tristan in de opera van Wagner.

De volgende dag is de wind een klein beetje afgenomen en de golven gelukkig ook. Meike voelt zich nog niet lekker helaas en blijft zo veel mogelijk liggen. Ik voel me ondertussen een stuk beter. Gaandeweg neemt de wind langzaam verder af en als we de tweede nacht in gaan zeilen we lekker door. Ik laat Meike zo veel mogelijk doorslapen en blijf zelf wakker. In de loop van de avond begint de wind weg te vallen. In de verschillende modellen zat ook steeds wel een aantal uren op de motor varen en rond 21 uur zetten we ook de motor erbij om ons gemiddelde van 5 knopen vast te kunnen houden.

Vroeg in de ochtend neemt Meike de wacht over en kan ik een uur of 4 slapen. Het is een zonnige dag en met de motor erbij maken we goede vaart. Meike voelt zich gelukkig ook weer veel beter. We tellen de uren af en dan bij het oversteken van het tweede TSS (Traffic Separation Scheme – een soort snelweg voor vrachtverkeer die je als jacht haaks moet oversteken) zien we rechtsvoor weer land. Iets dichterbij herkennen we voor ons Terschelling en rechts daarvan Vlieland.

Je ziet allemaal water maar je kunt er niet rechtstreeks heen varen. Links van ons liggen de Westergronden. Ondieptes waar je op dit getijdengebied niet zomaar (en vaak niet ongestraft) kan varen. Bij stevige wind en golven heb je hier brekende zeeën en moet je hier niet zijn. Nu is er weinig wind en is de zee rustig. Zodra er een doorgang voldoende diep is snijden we de omweg over het Zuidelijk Stortemelk af en richten de steven naar de haven. We laten het grootzeil zakken, hangen de stootwillen buiten en leggen de touwen klaar.

Precies om 20 uur varen we de haven van Vlieland binnen. We zijn er!