Na onze wandeling op Papa Stour is het tijd om onze reis rond Shetland te vervolgen. Het plan is om naar het eiland Foula te gaan. Dit ligt een stuk ten (zuid)westen van de rest van Shetland.
Foula heeft niet echt een haven, laat staan een ankerbaai. Er is een kleine en ondiepe inham op de noordoosthoek van het eiland. Er ligt een golfbreker voor de ingang en daarachter is een plek voor de ferry. Omdat het niet erg beschermd is wordt de ferry uit het water getild als hij weer terug is op het eiland. Hij vaart in principe alleen op dinsdag en donderdag. Hiernaast het kaartje uit onze Navionics… het lichtste blauw is 2 meter of meer, donkerder is minder dan dat…. (wij zijn 1,9 meter diep).
In principe kan je op de plek van de ferry liggen als die er niet ligt. Dus het moet dieper zijn dan dit kaartje aangeeft. Ik zoek in de pilots en op internet en bel met het bedrijf dat de ferry-operatie doet. In principe moet het kunnen! Het is heel rustig weer dus dat is prima. Omdat we pas na onze wandeling vertrekken zijn we niet heel vroeg. Als we aankomen is de ferry alweer uit het water getakeld en bovendien is het dan precies laag water… als het dan past, dan zitten we goed. Het is vrijwel windstil en de zee is glad. Het is helaas niet meer zo zonnig. Na een paar uurtjes duikt Foula op uit de mist…
We varen heel langzaam naar binnen. Twee oranje driehoeken op de wal geven aan over welke lijn we naar binnen moeten varen. Voorbij de golfbreker draaien we naar rechts. De ferry hangt inderdaad in de takels en de plek daarachter is vrij. Een man en een meisje komen aangelopen en pakken onze touwen aan. Het is de schipper van de ferry en zijn dochter. Aan de kade is het inderdaad voldoende diep, zelfs bij laag water hebben we nog een meter onder de kiel. We leggen de boot aan en gebruiken lange touwen kruislings en stootborden net als destijds aan de pier van Egilsay. De zon is er ook weer. We zijn op Foula….
… en we zijn terug in de tijd. We vertrokken op de 16e juli maar komen aan op de 4e! Op Foula, een van de meest afgelegen en bewoonde eilanden van Shetland hanteren de ca. 35 bewoners nog steeds de Juliaanse kalender. Okay, de automatische tijdzone op mijn telefoon op dit van 5G voorziene eiland (dank ook nog aan de EU trouwens) laat gewoon 16 juli zien. Maar voor de belangrijkste feestdagen van het jaar geldt de Juliaanse kalender. Zo is Kerst (Yule) op 6 januari en Nieuwjaar (Ne’er Day) op de 13e… Fiercely independent hier!
We maken nog een korte wandeling over het eiland voordat we wat gaan eten.
De volgende ochtend maken we nog een wandeling. We beginnen met de coastal walk, dus langs de kust. Ter hoogte van het vliegveldje horen we opeens een vogel boven ons. We hadden iets gelezen over ‘dive bombing birds’ en Meike had er net nog een luchtig grapje over gemaakt. Maar deze duikt inderdaad naar ons. En dan zwermen er opeens 20 of 30 luidruchtige Arctic Terns (sternen) boven ons, die steeds wat dichterbij komen…. misschien is dit weiland wel van hun. Snel lopen we uit het weiland naar de landingsbaan van het mini-vliegveldje.
Langs de weg lopen we terug. Wat opvalt is dat overal langs de weg en bij huizen oude auto’s staan. Op het eiland is geen belasting, geen verzekering en geen MOT (APK). De bewoners kopen oude auto’s die afgekeurd zijn op het mainland en vervoeren die naar het eiland. Maar vervoer terug is er niet (en willen ze niet voor betalen). Ze houden ze nog zo lang mogelijk gaande maar als ze niet meer rijden (of een lekke band hebben), dan komt hij langs de kant van de (enige) weg te staan of naast je huis. Of vlak bij je huis, afhankelijk van wanneer hij niet meer wilde starten. Handig als droge opslag van diervoeder, of als kleine kas naast je huis. Of voor onderdelen…. Op veel plekken staan oude, deels ingestorte bouwsels. Ook bij het haventje ligt het vol oude rotzooi. Huisvuil wordt nog in een container met de ferry afgevoerde maar de rest blijft achter. Een rommelig eiland…
We nemen nog een kijkje bij de school. Nu is het vakantie maar vorig jaar waren er een stuk of 5 kinderen. De vorige onderwijzeres hield het 5 jaar vol…. Rond hoog water, een uur of 1, gooien we de touwen los, en varen we richting mainland, naar de dubbele ankerbaai bij St. Ninian.
