We hadden nog geen zin om te vertrekken vanuit Culli Voe en besluiten daar ook maandag de 13e nog te blijven liggen. De community store is weer open vandaag en we doen even wat boodschappen. Onderweg terug maken we een praatje met Christopher die op de musselfarms werkt die we zagen in Baltasound en vandaag bezig is om de oprit van hun hal te repareren. Hij vertelt veel over Shetland en dat geeft ook meer inzicht in de onafhankelijkheid die je duidelijk hier voelt. Hij (en vele andere Shetlanders) voelen zich veel meer verwant met de mensen op Faroer en in Scandinavië dan met Schotland (laat staan Engeland).
De volgende dag draait het tij rond 12 uur en gaat de stroom naar het noordwesten door de smalle zeestraat tussen Yell en Unst. We hebben een ankerbaai uitgezocht op de noordpunt van het Mainland, een diepe baai met de naam Sand Voe. Voor bijna alle winden erg beschut. Als we daar aankomen varen we helemaal naar het einde, een vrij ondiep stuk. Als snel blijkt dat met de noordwesten wind er toch deining door de opening naar binnen komt, dus we halen het anker weer op en proberen het een stukje terug, een vrij krappe baai maar wel beter beschut.
De volgende dag is het zonnig maar er is nauwelijks wind. We varen op de motor naar Papa Stour, een eiland op de noordwest punt van het mainland. Onderweg passeren we nog de vuurtoren van Eshaness. Hier waren we 2 weken geleden met Kick en Annejet toen het stormde vanuit NW. Nu is de zee heel kalm.
Papa Stour heeft een ruime ankerbaai waar ook een kleine ferry komt (maar alleen als er een dag van te voren geboekt is – wij hebben hem niet gezien). We komen einde van de middag aan en vinden een plekje. Meike gaat nog even met de bijboot aan de wal.
De volgende ochtend is het weer zonnig en windstil. We leggen onze bijboot aan de pier en maken een wandeling over het eiland. Het ziet er allemaal mooi en verzorgd uit. Het eiland telt zo’n 70 bewoners. In het haventje wordt druk gebouwd aan een nieuwe aanlegplek voor een ferry, compleet met ophaalbrug voor auto’s. De wachtruimte van de ferry is voorzien van koffie, thee en snacks met een honesty box en een QR-code en heeft goede toiletten.
We wandelen naar de Papa Kirk, de lokale kerk op het eiland. Ook dat ziet er allemaal erg verzorgd uit. Onderweg terug naar de boot maken we een praatje met de Noorse Robert die met zijn boot de Lilli M. aan de pier ligt. Hij is 73 maar zeilt nog elk jaar van Hitra in het noordwesten van Noorwegen waar hij woont naar Schotland, Orkney of Shetland. Hij heeft geen zin meer in gedoe met een wiebelige bijboot dus zoekt altijd plekken waar er een stenen pier is waar hij naast kan liggen. Na een half uurtje nemen we afscheid en wensen hem een goede vaart. Wij gaan weer aan boord en vertrekken straks naar onze volgende bestemming…… Foula
