Vandaag stonden we om 7:45 op om met bus 57A naar The Storr te gaan, een berg zo’n 11 kilometer ten noorden van Portree. Deze plek is vooral bekend om de bijzondere rotsformaties die zijn overgebleven door vulkanische activiteit, met als bekendste de grote rotspilaar bovenaan genaamd The Old Man of Storr.
De busrit was al erg indrukwekkend. De smalle wegen en kronkelende bochten waren voor onze buschauffeur geen enkel probleem. Ze reed in een vlot tempo, soms met maar een centimeter of tien tussen de bus en andere auto’s. Eenmaal aangekomen stonden we op een enorm parkeerterrein. Het was er behoorlijk druk.
Om 9:30 begonnen we aan de hike. De wandeling was in totaal ongeveer 4 kilometer. Niet heel lang, maar wel behoorlijk pittig. Hoe hoger we kwamen, hoe duidelijker het werd dat we waarschijnlijk niet veel van het beroemde uitzicht zouden zien. We zaten namelijk samen met de berg midden in de wolken. In de verte zagen we af en toe een schim van The Old Man en de rotsen. Vlak voor de top zei een voorbijganger tegen haar partner: “They don’t know yet that there’s nothing to see”. Niet bepaald bemoedigende woorden…
Eenmaal boven bleek er inderdaad weinig te zien. Maar de lucht was fris en we voelden ons allebei erg voldaan. Gelukkig was het iets lager alweer wat opgeklaard en verschenen de indrukwekkende rotsformaties waar we eerder langs waren gelopen.
Om 11:30 stonden we alweer beneden en liepen we nog even naar een koffietruck genaamd Storr View Coffee voor een kop koffie en iets lekkers.
En zo zaten we om 12 uur alweer in de bus terug naar Portree. Daar hebben we nog even boodschappen gedaan en ontmoetten we Stuart, een cox (de commandant van een reddingsboot). Wij stonden geïnteresseerd naar de splinternieuwe lifeboat te kijken, waarop hij ons uitnodigde om even binnen te komen kijken. Van binnen leek het net een ruimteschip. Ieder bemanningslid heeft zijn eigen plek, compleet met schermen, knoppen en allerlei gadgets.
“Eight things need to fail before it stops working,” zei Stuart. Dat is toch wel een fijne gedachte.
We besluiten om vandaag nog door te varen naar het eilandje Rona…
Mooie klim, ik vond het landschap bij Storr en the old man indrukwekkend. Maanlandschap of zoiets.
Ja inderdaad… en die mist maakte het helemaal mysterieus….