Na het weekend doorgebracht te hebben op Egilsay bij de Summer Solstice Gathering is het tijd om onze reis te hervatten en naar alweer onze laatste bestemming op Orkney te zeilen: de haven in Pierowall op het eiland Westray dat in de noord-westhoek van Orkney ligt. Vanuit Egilsay is het niet ver, ruim een uurtje of 3 varen. Heel vroeg hoeven we dus niet weg en dat komt goed uit, want we lagen niet vroeg op bed na alle festiviteiten op Maeness.
Tegen 6 uur komt Meike naar de ferrypier vergezeld van Mitch waar we nog even mee staan te praten en dan afscheid nemen. Een van de bijzondere ontmoetingen van dit weekend….
De wind van dit weekend is ondertussen behoorlijk gaan liggen en ik heb alle touwen waar Noorderzon mee vastlag al weggehaald en opgeruimd. We gooien los, hijsen de zeilen en zijn weer op weg. We gaan even naar het zuiden om onder Egilsay door te gaan en varen daarna dicht langs het strand omhoog. Ter hoogte van Maeness klinkt er een gejuich en gejoel vanaf het strand – we worden hartelijk uitgezwaaid in onze sail-by. Daarna buigen we naar het noordoosten om tussen eilandjes en onder Westray door omhoog te zeilen.
Het is een heerlijk rustige avond na 2 dagen met 6 beaufort en we kabbelen rustig naar het noorden.
Gaandeweg wordt de wind minder op uiteindelijk helemaal weg te vallen. We moeten nog een klein stukje wat we op de motor doen. Kunnen we ook alvast de zeilen opbergen. Vlak voor Pierowall zien we een prachtige zonsondergang boven het eiland.
Om half 11 meren we Noorderzon af aan de lange ponton die in deze haven is neergelegd. Verder is het een vissershaventje. De wachtruimte voor de lokale ferry, uitgevoerd in smakeloos beton, fungeert min-of-meer als toilet- en doucheruimte voor de bezoekende jachten. Om een uur of 11 lopen we daar naartoe en verbazen ons erover hoe licht het dan nog is. Heel vervreemdend.