Blog

De tocht over Loch Ness (nee, geen monster gespot) leidt naar het dorpje Drumnadrochit. Daar ligt in een baaitje een gele mooring buoy/aanlegboei, zoals al aangekondigd in de app Navily (een soort Yelp voor bootmensen). Omdat Ronald nog een call/belletje heeft te plegen, gaan Anne-Meike en ik ashore/aan wal. Daarvoor hebben we de dinghy/rubberboot opgevoetpompt waarmee we naar de vervaarlijk krakende jetty/steiger kunnen roeien. De kasteelruïne wordt op Navily afgeraden, dus we gaan richting dorpje, door weiden en klaphekjes, drie ooien en vier lammetjes. De geel bloeiende Gorse die je overal ziet, blijkt via de app Obsidentify Gaspeldoorn te heten. Verder log ik nog Boshyacint en Overblijvende Ossentong (Waar zijn de andere dan naartoe gegaan? vraagt AM zich af).

In het dorpje vinden we een postkantoor waar we postzegels voor the mainland/buitenland kunnen kopen en heerlijke toeristenwinkeltjes. Nessie, highland cows, schotse whisky en ruit in alle mogelijke uitvoeringen. Ik kan onder andere een gehandwerkte hooglander niet weerstaan en Meike een fridge magnet/koelkastmagneet Nessie niet. In The Tea House nemen we een koffie met baksels.

Op de terugweg gaan we de drie Highlanders (m) in een weitje even aaien. Daar is een dorpsbewoonster ze wortels aan het voeren. Ze moppert wat over de rol prikkeldraad die in hun wei ligt en waar ze gevaarlijk overheen stappen. Anne-Meike twijfelt geen moment en begint de draad naar zich toe te trekken, als Good Deed Of The Day/goede dagdaad. De stieren kijken nieuwsgierig toe. Nadat ze met hulp van een toerist de rol draad over het hek heeft gehaald, zit er highlandermest aan haar handen. Een Engels stel met camper is zo aardig haar de handen te laten wassen in hun keukentje. Mijn highlandertje waait na de foto van zijn paaltje af in de wei bij zijn grote soortgenoten, maar gelukkig kunnen we hem met een tak weer opvissen.

Terug langs de lammetjes, de krakerige steiger en het roeitochtje in de bijboot kom ik weer aan boord. Anne-Meike blijft in de rubberboot en vertrekt met haar fishing tackle/visgerei weer naar de steiger, waar ze even later een heuse trout/forel opvist. Die laat ze weer vrij, want we hebben al gepland te gaan eten in The Boathouse in Fort Augustus die avond. Daar is helaas de enige vrije plek aan de steiger ingenomen door Asociale Engelse Mannen met Kano’s, maar gelukkig mogen we langszij onze Noorse vrienden (6) op de Bound By Sea uit Inverness die we hier weer terugzien.

De rij gespotte Schotse dieren wordt nog afgesloten door wilde konijntjes en de Boathouse chicken met haggis die ik eet.